Test gedaan als onderdeel van een sollicitatieprocedure. Verbazingwekkend correct. 

Instabiliteit

Reageert doorgaans kalm en nuchter onder normale werkomstandigheden. Kan bij plotselinge druk, stressvolle situaties of kritiek van anderen emotioneel reageren of even niet meer weten wat te doen. Herstelt daar echter snel van en richt zich dan weer op oplossingen in plaats van op problemen.

Extraversie

Werkt doorgaans even gemakkelijk samen als alleen. Wisselt zakelijkheid in contacten met persoonlijke aandacht af. Stelt zich niet op de voorgrond maar neemt wel de leiding wanneer de situatie daartoe aanleiding geeft. Uit niet vanzelfsprekend de eigen mening maar komt daar mee wanneer dat nodig is.

Openstaan

Komt regelmatig met nieuwe ideeën, werkwijzen en toepassingen. Heeft daarbij een brede en gevarieerde benadering. Heeft een voorkeur voor complexe concepten boven eenvoudige praktische uitwerkingen. Is origineel in argumenten en opvattingen en neemt niet zomaar iets voetstoots aan.

Aanpassen

Weegt zorgvuldig de eigen belangen en behoeften tegen die van anderen af. Gaat discussies of conflicten niet uit de weg. Streeft hierbij naar een compromis dat voor beide partijen voldoende voordelen oplevert. Wil erkenning wanneer de eigen prestaties dat rechtvaardigen. Geeft ook anderen de eer die hen toekomt zolang dat de eigen belangen niet schaadt.

Consciëntieusheid

Stelt zich realistische en haalbare doelen. Bewaakt de balans tussen inspanning en ontspanning. Plant en structureert in voldoende mate maar laat ruimte voor taken die er tussendoor komen. Wil werk goed afleveren en heeft oog voor wat beter kan, maar streeft niet naar uiterste perfectie. Concentreert zich doorgaans goed maar kan zich laten afleiden.

Lees het hele artikel hier.

—

“Je moet het eigenlijk zo zien: vanochtend werd ik chagrijnig wakker, zonder enige aanleiding. Maar zodra we tijdens het soundchecken vanmiddag een half uurtje speelden, voelde ik me gelijk beter en kreeg ik er veel zin in. Zolang je dat gevoel blijft houden, ben je op de goede weg.”

Origineel geplaatst op Expreszo.nl.

—

We hoeven u niet meer voor te stellen aan Expreszo’s hoofdredacteur. Maartje, 22 jaar oud, werkt sinds 2006 voor de redactie. Per 1 februari neemt Tom Haines het stokje over.

Expreszo bestaat dit jaar een kwart eeuw. Zo lang besta ik nog niet eens. Begin 2010 werd ik gevraagd om de hoofdredactie van Expreszo te komen versterken. Kim wilde snel vertrekken. Mijn eerste nummer verkocht van geen meter. Misschien waren Ellie Goulding, Hurts en Yeasayer nog niet bekend genoeg. Eerstgenoemde heeft zojuist de Paradiso uitverkocht. Ik ben snel hoofdredacteur geworden, achteraf misschien té, maar dat eerste nummer vervulde me met trots. En sindsdien ben ik op bijna elk nummer trots geweest. Ik durf te zeggen dat er een stijl stijgende lijn in het niveau van de magazines heeft gezeten, de afgelopen jaren.

Maar waar gehakt wordt, vallen de bekende spaanders. Expreszo moest sexy’er, dus stonden er jongens zonder shirt op de cover. Er werd te weinig aan vrouwen gedacht, dus vrouwen op de cover. Vervolgens verkochten de mannen vijf keer zoveel en kreeg ‘mijn’ magazine kritiek omdat het te ‘potteus’ zou zijn. En ik trok me elk commentaar aan. Met soms niet helemaal goed geplaatste reacties als gevolg. Er zijn mensen vertrokken bij Expreszo omdat ik niet met hen om kon gaan. Daar heb ik geen spijt van. In een team werken, betekent ook dat het team samen door één deur moet kunnen. Als hoofdredacteur bewaak je die deur. Het is een vast onderdeel van je takenpakket in een vrijwilligersorganisatie, waar de hiërarchie niet geschapen wordt door loon en zelfs niet per se door kennis.

Uiteindelijk vertrek ik vandaag. Met gemengde gevoelens. Ik ga Expreszo en het hoofdredacteur-zijn missen. Ik ga het team dat ik door de tijd samen heb gesteld missen. Omdat er ongelofelijke talenten op het gebied van taal, fotografie en vormgeving bij zitten, maar ook omdat het stuk voor stuk prettige persoonlijkheden zijn. Mensen die het ver gaan schoppen. De afgelopen weken heb ik vaak de vraag gekregen waarom ik dan vertrek en wat ik nu ga doen. Ik vertrek omdat ik verder moet kijken, bij moet leren, geld moet verdienen, af moet studeren en omdat ik tegen de grenzen van de organisatie aan begin te lopen. Zoals ik kritiek persoonlijk aantrek, kan ik me ook enorm storen aan alles wat als onrecht tegenover lesbiennes, homo’s, bi’s, transgenders, vrouwen en elke groep die mogelijk achtergesteld is klinkt. Aan alles wat mensen als ‘gek’ of ‘vreemd’ bestempelen, gewoon omdat ze zelf niet die specifieke neiging hebben. Die boosheid kan niet altijd geuit worden binnen het teamspel. Misschien moet ik meer strategisch worden.

Ik weet dat ik de hoofdredactie van Expreszo overdraag aan iemand die in de eerste plaats stabieler is dan dat ik ben. Voor het eerst in jaren komt er weer een man de hoogste positie binnen het magazine bekleden. Hij heet Tom. Volgens een comment op dit nieuws op een bepaalde website, “dé Tom Haines”. Tom zal samen met adjunct-hoofdredacteur Anne enorm veel gaan leren. Ze zullen ongetwijfeld een keer op hun bek gaan, hoort er ook gewoon bij. Maar ik weet ook dat de stijgende lijn binnen ons magazine behouden zal worden. Doorgezet zal worden. Want dat kunnen ze. Zoals de koningin zei: thanks voor alle aandacht en liefde, volk. Ik zie jullie graag weder op heel veel nieuwe gelegenheden.

zeroing:

Justin Mezzell

Origineel geplaatst op Expreszo.nl.

—

Maartje Buise vertrekt per 1 februari als hoofdredacteur van Expreszo. Tom Haines zal haar taken overnemen. Buise was sinds 2010 werkzaam binnen de hoofdredactie van het magazine en de website.

Binnen de organisatie zinspeelde Buise al langer op een vertrek. Na bijna drie jaar werkzaam te zijn als hoofdredacteur, heeft ze het gevoel haar plafond te hebben bereikt binnen de organisatie. “Toen ik als negentienjarige begon, wist ik wel wat schrijven was, maar daar bleef het eigenlijk bij. Ik heb de afgelopen jaren ongelofelijk veel geleerd over het reilen en zeilen van een magazine en het onderhouden van een website.” Onder haar leiding zijn de verkoopcijfers gestabiliseerd en heeft het magazine positieve kritieken gekregen. “Binnen Expreszo is er nu niemand meer die tegen mij zegt wat ik kan verbeteren. Daarom is het tijd om verder te kijken, verder te leren.”

Tom Haines is per 2013 nieuw op de positie van hoofdredacteur. Hij werkte eerder al een jaar als adjunct-hoofdredacteur binnen de organisatie. De afgestudeerd geograaf is van plan om de stijgende lijn binnen Expreszo door te zetten. “Dankzij Maartjes tomeloze inzet is Expreszo het tijdschrift en de website waar jonge lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders van Nederland zich in kunnen vinden. Voor mij is de uitdaging dat vast te houden. Ik wil graag een balans vinden tussen de snelheid van onze online media en toch de kwaliteit van het gedrukte blad waarborgen.”

Tijdens het hoofdredacteurschap van Maartje werd Expreszo uitgebreid tot nationale belangenbehartiger voor jonge LHBT’s. “Namens het bestuur van Expreszo bedank ik Maartje voor haar geweldige inzet voor Expreszo in de afgelopen jaren,” zegt voorzitter van Expreszo Mark Reichwein. “Ze heeft als hoofdredacteur het Expreszo magazine op een kwalitatief hoog niveau weten neer te zetten. Hiermee heeft ze een belangrijke bijdrage geleverd aan de functie van Expreszo als positief rolmodel voor LHBT-jongeren. We gaan haar missen en hopen dat ze weer mooie, nieuwe uitdagingen vindt in de toekomst. Ook wens ik Tom veel succes in zijn nieuwe rol als hoofdredacteur!”

Het laatste magazine met Buise als hoofdredacteur verschijnt in de eerste week van februari en is te bestellen via www.expreszo.nl/shop. Tevens wordt het magazine verspreid via de beter gesorteerde boekhandels.

prinsprins:

IHLIA-plein (6e etage OBA)

Gender as a performance is een fotoserie van Chris Rijksen, winnaar van de Pride Photo Award 2012. Informatie over de opening op 18 januari volgt binnenkort. (via IHLIA)

Waarom mannen en vrouwen wc’s gescheiden zijn, volgens Maite Vermeulen.

Morgen gaat de voorverkoop van het eerste Expreszo magazine van 2013 live. Met hetero’s als thema. Een nummer om trots op te zijn.

Het beste nummer van 2012 kreeg vandaag een clip. Typhoon ft. Rico - Blues ‘n Blessings

Tien releases van het jaar. Achtereenvolgens: Vales - Clarity, Blood Red Shoes - In Time To Voices, Rolo Tomassi - Astraea, Run Walk - Health, Silversun Pickups - Neck of the Woods, Frank Ocean - Channel Orange, Last Witness - Mourning After, Pariso - Nothing Beyond Everything After, Code Orange Kids - Love Is Love Turn to Dust, Kraantje Pappie - Crane.

Lees het hele artikel hier.

—

“Ook Maartje Buise, hoofdredacteur van LHBT-tijdschrift Expreszo, is van mening dat een Paarse Vrijdag wel degelijk zin heeft. “Paarse Vrijdag is, in tegenstelling tot Coming Outdag, speciaal gericht op hetero’s. Door een dagje paars te dragen kunnen zij laten zien dat ze geen probleem hebben met seksuele diversiteit.” Buise noemt dat signaal “specifiek belangrijk” voor een grote groep homo-, bi- en transseksuelen die het moeilijk hebben met hun geaardheid.”

hoofdoverhoop:

mooi

Deze column werd eerder gepubliceerd op expreszo.nl.

—

Vanaf vandaag kan het Oegandese parlement stemmen op het zogenaamde ‘Kill the Gays’-wetsvoorstel. Er wordt inmiddels drie jaar gebakkeleid in het Afrikaanse land, of men nu wel of niet de doodstraf moet zetten op het hebben van seks met iemand van hetzelfde geslacht. Eigenlijk zijn de meeste parlementsleden het met elkaar eens. Het uitstellen van de aanname van de wet, heeft dan ook vooral te maken met de heftige internationale reacties. Tegen de doodstraf in Oeganda kunnen we misschien nog wat doen, maar met Iran, Jemen, Mauritanië, Saoedi-Arabië, Soedan en de Verenigde Arabische Emiraten gaan we de strijd niet meer aan. Zij executeren al langer homo’s om het feit dat ze homo zijn.

Wat me opvalt aan de reacties op het Oegandese nieuws, is de vaak aanwezige veroordeling van de normen en waarden van het land. Om de denkwijze van een heel volk te veroordelen, is meer kennis nodig. Kennis die wij, in het algemeen, niet hebben. Begin dit jaar kreeg ik de mogelijkheid om te spreken met een homoseksuele man uit het Afrikaanse land. Hij had het geluk een reis door Europa te kunnen maken, om zijn verhaal te vertellen. De activist bekeek me van top tot teen en vertelde me dat als ik in Oeganda zou leven, ik waarschijnlijk verkracht zou worden. Minimaal. Ik dacht even dat het dan om corrective rape zou gaan, het verschrikkelijke verschijnsel waarbij lesbische vrouwen verkracht worden om ze “weer hetero te maken”.  Maar dat was niet wat hij bedoelde. Mannen randen jongensachtige vrouwen aan, omdat ze willen weten of het om een jongen of een meisje gaat. Een fundamenteel verschil in denkwijze.

Deze andere kijk op gender en seks definieert de kijk van het Oegandese parlement op homoseksualiteit. Of zij de ‘Kill the Gays’-wet invoeren, maakt bovendien geen verschil voor de LHBT’s die in het minder internationaal gerichte noorden van het land leven. De manier waarop homoseksuelen aldaar via lokale en cultureel bepaalde wetgeving geëxecuteerd worden, is gruwelijk.

Ongeacht het standpunt van de regering, zullen deze praktijken voorlopig nog doorgaan. Maar er zal weinig veranderen aan de situatie in Oeganda, als de regering homoseksualiteit dusdanig blijft criminaliseren. Verandering kan pas ingezet worden als zij het voortouw nemen. Laat daarom aan het parlement van Oeganda weten, dat jij tegen het executeren van homoseksuelen bent. Elke stem is er een. Het verleden heeft uitgewezen dat de regering zijn oren spitst. Teken de petitie op www.allout.org/en/actions/uganda-now.

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op ROARezine.nl.

(Album – Eigen Beheer) Jan Minnaard brengt al jaren Zeeuwse hoofden op hol met zijn breekbare luisterliedjes. Na het behalen van zijn diploma besloot hij om naar de grote stad te trekken. In Rotterdam werd de band Wolf in Loveland gevormd, met Jan als ultieme voorman. Ze zijn er klaar voor om heel Nederland te betoveren.

Als opwarmertje voor een volwaardig album, is Homegrown uitgebracht. Een collectie van diverse liedjes. Soms met de gehele band, soms met muzikale partner Bas van Holt, maar vooral met heel veel Minnaard. Het resulteert in een gevarieerde cd, waarop de singer-songwriter alle tijd neemt die hij nodig denkt te hebben. Hij wordt in openingstrack ‘If it’s Oke’ verliefd op een meisje dat aan de andere kant van de wereld woont. Door ‘Tattoos’ leren we dat het om Canada gaat en pas bij ‘The Parting of the Two Halves of My Heart’ laat hij haar misschien toch langzaam gaan. De lange nummers sluiten, ondanks de grote tijd die er tussen sommige opnamen zat, naadloos op elkaar aan.

Dat Wolf in Loveland in sommige gevallen kiest voor een wat simplistische rijm binnen verder knappe teksten stoort dan ook totaal niet. De minimale arrangementen en het gebrek aan opsmuk doen denken aan de vroege opnamen van Connor Oberst. Het talent van de Bright Eyes-frontman reflecteert in de muziek van het Rotterdams/Zeeuwse collectief, zeker als er gespeeld wordt met verschillende instrumenten zoals op ‘A Conversation That Never Happened’. Het zijn nummers die een betere opnamekwaliteit en nog meer uitdieping verdienen. De klankkleur van Minnaards stem maakt bovendien dat deze nummers ook prima zouden werken in een meer orkestrale setting.

Op de hoogte van hun ultieme voorbeeld Neil Young zitten ze nog lang niet, maar wie geeft daarom? Dit smaakt naar meer. Homegrown valt gratis te luisteren en downloaden op Wolf in Loveland’s bandcamp.

Deze column werd eerder gepubliceerd op expreszo.nl.

—

Eén van mijn eerste stukken als hoofdredacteur, was een open brief (docx) aan Mariska Orban de Haas. Hoofdredacteur Katholiek Nieuwsblad. Verder dan een “Bedankt voor de mooie brief, laten we een keer afspreken”, kwam haar antwoord nooit. Mijn verwonderde kijk op haar standpunten is sindsdien alleen maar vijandiger geworden. Een zin als: “En heel veel meisjes die lesbisch zijn, zijn vroeger misbruikt” helpt daar niet aan mee.

De Haas: “Ik zou ongerust zijn als mijn zoon homo is, omdat homo’s schokkend veel sekspartners hebben in hun leven. (…) Ik zou bang zijn voor ziektes en misbruik. Er zijn heel veel jongens van 15 of 16 die misbruikt worden door oudere mannen. En heel veel meisjes die lesbisch zijn, zijn vroeger misbruikt.”

Toch sprak De Haas deze woorden afgelopen week uit in een interview met Fabulous Mama. Toen ik een foto van de uitspraak op mijn Twitter-account verspreidde, reageerde ene ‘Wimpie77′ met: “Ik zou ook ongerust zijn als mijn zoon homo is. Straks komt hij met Paul de Leeuw thuis… Of Diederik Samson…” Ter illustratie van de intelligente reacties die vaak binnenstromen na dergelijk nieuws.

Het feit dat ik als katholiek op ben gegroeid, zegt niets over mijn kijk op homoseksualiteit. Dat deed het niet toen ik er achter kwam (iets met Catherine Zeta-Jones in Oceans Eleven) en dat doet het nu nog steeds niet. Mijn familie accepteert mij en gaat elke week naar de kerk. Het is jammer dat deze twee persoonlijke kwesties niet bij iedereen hand in hand kunnen gaan. Leviticus mag dan, er voor het gemak van uitgaande dat de niet zo beste man bestaan heeft, iets geroepen hebben over mannen die met mannen slapen, maar ook over overspel, het scheren van baarden en seks als de vrouw ongesteld is. En houden we ons daar nog mee bezig? Niet toch zeker? En zelfs als dit een drogreden is, hoe zit het dan met Jezus’ termen over het liefhebben van je naasten, God is liefde en liefde is overal? Luisteren we daar tegenwoordig niet meer naar, lieve christenen?

De Haas: “Ik kan aan mijn twee oudste kinderen (een meisje van zes en een jongen van vier, red.) al zien dat ze niet lesbisch en homo zijn. Maar als ze het worden, heb ik het gevoel dat wij als ouders iets fout hebben gedaan.”

Ik vind het dan ook zwak om je achter religie te verschuilen, als je het niet op hebt met verschillende aspecten van homoseksualiteit. Het is een onderbuik gevoel. Ingegeven door onwetendheid en goedgepraat door secundaire bijbelteksten en demografische gegevens. Fuck dat. Leer bij. En leg nooit, maar dan ook nooit, druk op je kinderen door hun mogelijke geaardheid al bij voorbaat af te keuren.